۶ اکتبر ۲۰۲۶ – بر اساس یک مطالعۀ بین‌المللی گسترده، تعریف جدید جهانی از «چاقی بالینی» نسبت به شاخص تودۀ بدنی که معیار رایج فعلی است، تعداد بسیار کمتری از کودکان را در دسته چاق قرار می‌دهد. این یافته‌ها می‌تواند منجر به تغییراتی در نحوه شناسایی و مدیریت چاقی در دوران کودکی شود.
این تحقیق که توسط مؤسسه تحقیقاتی کودکان مرداک (MCRI) و با مشارکت ۷۸۶,۵۵۷ شرکت‌کننده از استرالیا، کانادا، استونیا، فنلاند، هلند، بریتانیا و ایالات متحده انجام شده، اولین مطالعه‌ای است که شیوع چاقی بالینی را از اوایل کودکی تا دوران سالمندی بررسی می‌کند.
بر اساس این مطالعه که نتایج آن در نشریه eClinicalMedicineمنتشر شده است، اگرچه میزان چاقی بالینی در دوران کودکی و اوایل جوانی نسبت به چاقیِ تعریف‌شده بر اساس شاخص توده بدنی (BMI) کمتر است، اما با افزایش سن، این میزان به‌طور فزاینده‌ای افزایش می‌یابد، به‌طوری که بیش از نیمی از افراد ۶۵ تا ۷۴ ساله را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
این مطالعه، تعریف جدید «کمیسیون لنست» از چاقی بالینی را مورد ارزیابی قرار داد. این تعریف فراتر از شاخص توده بدنی (که تنها نسبت وزن به قد را می‌سنجد) می‌رود و بررسی می‌کند که آیا چربی اضافی بدن با علائم مشکلات سلامتیِ مرتبط با چاقی یا محدودیت در فعالیت‌های روزمره همراه است یا خیر.
یافته‌های این تحقیق نشان داد که چاقی بالینی تنها ۲.۱ تا ۴.۹ درصد از کودکان و نوجوانان را درگیر کرده است، در حالی که با استفاده از معیارهای BMI، میزان چاقی بین ۷ تا ۱۰.۸ درصد گزارش شده بود. اما شیوع چاقی بالینی در طول دوران بزرگسالی افزایش یافت، به‌طوری که از سن ۵۵ تا ۶۴ سالگی از چاقیِ تعریف‌شده بر اساس BMI پیشی گرفت و در میان بزرگسالان ۶۵ تا ۷۴ ساله به اوج ۵۲ درصد رسید. همچنین، در اوایل تا اواسط بزرگسالی، میزان چاقی بالینی در مردان بالاتر بود، در حالی که زنان در سنین بالاتر نرخ بیشتری را تجربه کردند.
دکتر دانیل لانگ‌مور، از گروه بررسی ریشه‌های التهابی در MCRI، گفت: این یافته‌ها نشان می‌دهد اگرچه شاخص توده بدنی (BMI) برای بررسی چاقی در سطح کل کشورها مفید است، اما نمی‌تواند تصویر کاملی از سلامت کلی یک فرد ارائه دهد.
او اظهار داشت که تعریف جدید لنست به پزشکان کمک می‌کند تا تصمیمات آگاهانه‌تری در مورد زمان مداخله و نحوه مدیریت چاقی اتخاذ کنند. دکتر لانگ‌مور افزود: «این تمایز می‌تواند بر نحوه ارزیابی و درمان چاقی، از جمله تصمیم‌گیری در مورد داروهای کاهش وزن و توصیه‌های رژیم غذایی، تأثیر بگذارد. همچنین به پژوهشگران و پزشکان کمک می‌کند تا نیازهای بهداشتی مرتبط با چاقی را در مراحل مختلف زندگی بهتر درک کنند که این امر در برنامه‌ریزی و تخصیص منابع سلامت بسیار مهم است.»
او همچنین اشاره کرد: «این تعریف، نقطه شروعی برای نگاه به چاقی است؛ نگاهی که بهتر از آنچه پزشکان در عمل می‌بینند، واقعیت را بازتاب می‌دهد. افراد ممکن است شاخص توده بدنی (BMI) مشابهی داشته باشند، اما پیامدهای سلامتی بسیار متفاوتی در رابطه با چربی اضافی بدن تجربه کنند.»
پروفسور دیوید برگنر، مدیر گروه بررسی ریشه‌های التهابی در MCRI، بر این نکته تأکید کرد که شناسایی اینکه کدام کودکان در حال حاضر نشانه‌های مشکلات سلامتی مرتبط با چاقی را نشان می‌دهند، به تدوین استراتژی‌های پیشگیری و درمان در آینده کمک خواهد کرد. دوران کودکی و نوجوانی، فرصتی حیاتی برای کاهش پیامدهای منفی سلامتی در طولانی‌مدت (مانند بیماری‌های قلبی، دیابت نوع ۲، فشار خون بالا، سکته مغزی و برخی سرطان‌ها) است.
با این حال، پروفسور برگنر هشدار داد که از آنجایی که داده‌های این مطالعه شامل اطلاعات کامل درباره تمام معیارهای تشخیصیِ تعریف جدید لنست نبود، برای تعیین میزان واقعی چاقی بالینی، به مطالعات طولانی‌مدت بیشتری نیاز است.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20261006/New-global-definition-changes-how-childhood-obesity-is-identified.aspx